Głos wdzięczny z nieba wychodzi

Pieśń pochodzi z XVII wieku. Gregoriańska melodia zaczerpnięta z hymnu "Creator alme siderum". Prezentuję tu dwie wersje tekstu.

Melodia gregoriańska posłuchaj
Melodia ze śpiewnika T. Flaszy, śpiewana w Słomnikach
k. Krakowa posłuchaj

Tekst śpiewany w bazylice Trójcy Świętej
oo. Dominikanów w Krakowie:

1. Głos wdzięczny z nieba wychodzi,
gwiazdę nam nową wywodzi,
która rozświeca ciemności
i odkrywa nasze złości.

2. Z różdżki Jesse kwiat zakwita,
który zbawieniem świat wita,
Pan Bóg zesłał Syna swego,
przed wieki narodzonego.

3. Ojcowie Tego czekali,
Tego prorocy żądali,
Tego Bóg światu miał zjawić,
od śmierci człeka wybawić.

4. Którego aby wąż zdradził,
z rajskich rozkoszy wysadził,
skusił, by z drzewa rajskiego
skosztował zakazanego.

5. Przez to był z raju wygnany
i na wieczną śmierć skazany,
lecz Pan użalił się tego,
myślał o zbawieniu jego.

6. Wnet Anioł Pannie zwiastował,
o czym Prorok prorokował,
iż miał powstać Syn zacnego
plemienia Dawidowego.

7. Weselcie się, ziemskie strony,
puściwszy niebieskie trony,
Bóg idzie na te niskości
z niewymownej swej litości.

8. Weselcie się i Anieli,
a bądźcie z tego weseli,
że się nam Bóg w ciele stawi,
ten upadek nasz naprawi.

9. Weselcie się wszyscy Święci,
i wy ludzie smutkiem zdjęci,
idzie na świat Odkupiciel,
strapionych wszystkich Zbawiciel.

10. Wesel się stary Adamie,
wesel się i Abrahamie,
już wstaje twe pokolenie,
wszystkich narodów zbawienie.

11. Wesel się i ty, Dawidzie,
oto Król do ciebie idzie,
który na tronie twym siędzie,
na wieki królować będzie.

12. Szczęśliweż to ukorzenie,
które dało nam zbawienie,
serce Panny zniewoliło,
Boga z nieba wywabiło.

13. Przez twą pokorą żądamy,
niech twej łaski doznawamy,
by nam grzechy nie szkodziły,
nas od Boga nie dzieliły.

14. Zjednaj nam u Syna twego,
Zbawiciela świata tego,
czystość, miłość i pokorę,
naszą gładzącą niestworę.

15. Daj nam pozbyć, co jest złego,
daj dojść dobra najwyższego,
przez pokorę nas takową
wpraw w społeczność Jezusową.

Tekst pochodzący ze śpiewnika T. Flaszy:

1. Głos wdzięczny z nieba wychodzi,
gwiazdę k'nam nową wywodzi,
która rozświeca ciemności
i odkrywa nasze złości.

2. Z różdżki Jesse kwiat zakwita,
który zbawieniem świat wita,
Pan Bóg zesłał Syna Swego,
przed wieki narodzonego.

3. Ojcowie tego czekali,
tego Prorocy żądali,
Tego Bóg światu miał zjawić,
od śmierci człeka wybawić.

4. Wnet Anioł Pannie zwiastował,
o czem Prorok prorokował:
Iż miał powstać Syn zacnego
plemienia Dawidowego.

5. Weselcie się ziemskie strony!
Puściwszy niebieskie trony,
Bóg idzie na te niskości,
z niewymownej Swej litości.

6. Weselcie się wszyscy Święci
i wy, ludzie smutkiem zdjęci,
Idzie na świat Odkupiciel,
strapionych wszystkich Zbawiciel.

7. Pannę Archanioł pozdrowił,
a te słowa do Niej mówił:
Zdrowaś bądź pełna światłości,
porodzisz Syna w czystości.

8. Panna, gdy to usłyszała,
pokornie odpowiedziała:
Otom służka Pana mego,
stań się według słowa Twego.

9. Przez Twą pokorę żądamy,
niech tej łaski doznawamy,
By nam grzechy nie szkodziły,
od Boga nas nie dzieliły.

10. Zjednaj nam u Syna Twego,
Zbawiciela świata tego:
Czystość, miłość i pokorę,
serca do poświęceń skore.

11. Daj nam pozbyć co jest złego,
daj dojść dobra najwyższego;
Przez pokorę nas takową,
wpraw w społeczność Jezusową.

do góry